Skip to content

0066 – Het stokske van Jacob&Marcus

4 februari 2011

Geplaatst op 05-04-2006 21:58

Het stokske van Jacob Hesseling & Marcus
 

Van allebei heb ik een stokje cadeau gekregen met het vriendelijke verzoek om de daaraan vast gehechte vragen te beantwoorden. Hoewel ik een erg terughoudend en onopvallend type ben, zo een die altijd achteraan in de rij staat omdat hij steeds iedereen voor laat gaan, heb ik toch maar besloten om ze te beantwoorden. Waarom? Omdat het vandaag woensdag is.

Wat was je grootste jongensdroom en is die ook uitgekomen? Waarom (niet)

Er waren meer jongensdromen:

1. Trouwen met een blonde vrouw
2. Trouwen met een Indische vrouw
3. Een boeren bedrijf beginnen in Frankrijk (geen veeteelt)

Ik ben niet met een Indische vrouw of een met blonde vrouw getrouwd. Waarom niet? Dat zit zo in de loop der dingen en dat van die boerderij hangt daar mee samen. Misschien als ik met een blonde of een Indische was getrouwd ……

Van welk (pijnlijk) voorval krijg je nog steeds het schaamrood op je kaken?

Ik heb me ooit eens te netjes gedragen en dat was toen ik bestuurslid was van de vereniging X …. te …. D. Voor een groot galafeest, dat ik mee had helpen organiseren, had ik een vriendin meegenomen die ik nog wel van vroeger kende uit A. Alles liep zoals het lopen moest en de pret verliep zoals pret vroeger vaak verliep (en tegenwoordig nog wel mag ik hopen), nl zonder een aanwijsbaar eind aan het feest… het verliep van nacht naar schemering tot dat je een gegeven ogenblik merkt dat je bijna alleen zit te zuipen. Uiteindelijk nam ik haar mee naar mijn kamer en ik vond voor haar op een verdieping lager een kamer waarvan de eigenaar het weekend afwezig was en na wat korte afscheidsschermutselingen taaide ik af naar mijn eigen kamer en viel daar ronkend in slaap.
In de dagen daarna, toen het brein weer wat op orde was gekomen, begon ik me te realiseren dat ik misschien een fout had gemaakt. Ik had haar de volgende dag al op de trein gezet (die toen nog op tijd liep) en het afscheid was niet koel, het was…. ja, het was…nou ja, het was gewoon….eh…. Ik heb haar nooit meer teruggezien en nog als ik er aan denk voel ik me wat ongemakkelijk.
De meest uiteenlopende verwachtingen heb ik in mijn leven niet waar kunnen maken, voordien niet en natuurlijk ook nadien niet. Waarom dit ene, onbelangrijke voorval me steeds haarscherp bijblijft is me een raadsel… hoewel… ze was blond.

Wat was je meest euforische moment en waarom

Toen ik voor het eerst in mijn eigen huis rondliep en dacht: zo nu ben ik groot.

Is er leven na de dood en zo ja hoe stel je je dat voor

Natuurlijk is er geen leven na de dood. Je moet religieuze gevoelens hebben om daarin te geloven en die heb ik nooit gehad. Ik stam uit een nest dat aantoonbaar al meer dan 120 jaar niet meer religieus is. Over dergelijke onbelangrijke zaken spraken we thuis zelden, je zag dit soort emoties wel eens bij anderen.

Wanneer ben je volkomen jezelf?

Als ik alleen ben en als het tegelijk doodstil is, dus geen geluiden door mensen veroorzaakt. Het overkomt me nog wel eens een enkele keer als ik in Frankrijk aan het kamperen ben. Met name ‘s avonds of ‘s nachts als ik naar de sterren zit te kijken met een glas onder handbereik en nergens grote lichtvlekken van steden kan ontdekken. Behalve het licht van de sterren is het dan echt donker; de jaren ‘50 zeg maar. In Nederland gebeurt me dat al sinds tijden niet meer.

Nu moet ik het stokje nog doorgeven. Maar aan wie? Ik ben zo’n beetje de laatste in de rij krijg ik de indruk, want een beetje kettingbrief bestrijkt al gauw het hele bestand.

Het lijkt me wel wat voor Ali Cirillioglu, omdat hij van die mooie gedichten schrijft.

 


3 aanbevelingen
3 reacties


jacob hesseling / 05-04-2006 22:45
met dank voor dit prachtige schrijven met veel kleuring in het relationele blonde vlak, als op de foto’s . Die vrouw had je in beeld moeten houden ?
Blijf in ieder geval houden van Frankrijk en die mooie luchten op de franse hoogvlakte of in de provence!

ali cirillioglu / 05-04-2006 23:47
François @ dank voor de stok, kan ik eindelijk mezelf ermee slaan, maar wel erg druk deze dagen, ik hoop binnen 2 dagen het klaar te hebben, ik beloof niets, maakt me schuldig!
Gegroet en Selam!

Marcus / 06-04-2006 08:53
Mooi inkijkje tussen de baardharen door.
Advertenties
10 reacties
  1. Leuk om te lezen Francois, vooral omdat iedereen dit soort dingen herkent. En ik hou niet van kettingbrieven… :D

  2. Ik ook niet Rami maar ik blogde pas een maand of vier. Met Jacob en Marcus kon ik het wel vinden en ik wilde even geen spelbreker zijn ;-).
    Marcus maakte altijd foto’s van roestige sloten e.d., herinner je je dat nog?

  3. Reine jRagolo permalink

    Dat boerenbedrijf in Frankrijk, zonder veeteelt, dat heb je er voor mij ingezet.
    En dit is helemaal geen kettingbrief.
    Een standaard-kettingbrief wenst je een enge ziekte toe (mond- en klauwzeer?)
    als je hem niet doorspeelt.

    • Whoeps, k.Reintje, in 2006 was je nog helemaal niet in de VK-picture. Begrijp ik hieruit dat je in Frankrijk een boerenbedrijf op wil richten?
      Is dat zo? krijg je mond- en klauwzeer van kettingbrieven? Ramirezi weet alles van dieren, ook van de kleintjes zoals zilvervisjes & pissebedden enzo, maar ik heb hem er nog nooit over gehoord.
      Anyhow, ik geef dat stokske maar aan jou door. Jij weet er vast wel raad mee… doe je best

      • Reine jRagolo permalink

        Mijn grootste jongensdroom was een groot veehouder worden.
        Niet in Frankrijk maar in de Flevopolder. Ik ben dit niet geworden wegens ziekte.
        Ik heb er ook geen spijt van want de malaise in de landbouw is vaak zeer groot.
        Bovendien heb ik nu een rustiger leven wat mij zeer aangenaam is.

        Mijn pijnlijkste voorval waarbij ik het schaamrood op mijn kaken kreeg was toen ik een vriendin vertelde dat de deur bij een andere vriend altijd open stond. Hij had toen al een auto en ging er met haar vandoor. Niet dat ik jaloers was want er zaten nog meer prachtige blonde en indische meisjes op school.

        Mijn meest euforische moment was dat ik tijdens de pauze van een college
        een vrijstelling voor dit vak kreeg. Ik corrigeerde de docent te vaak hetgeen uiteraard zeer onbeleefd is doch zo zie je maar weer dat onbeschoftheid nog beloond wordt ook.

        Er is uiteraard geen leven na de dood. Wel is van belang hoe je de dood definieert. Als levensgenieter heb ik hier toch een hemel op aarde nietwaar.

        Ik kom volkomen tot mezelf als ik in rustig verkeer fiets, zonder tegenwind.
        De aandacht enigszins geconcentreerd op de weg. Genietend van de prachtige Krommerijnstreek met z’n koeien, kersen en mooie Utrechtse vrouwen.

        Ik geef het stokje door aan Fred van der Wal, zowel uitstekend beeldend kunstenaar en sterk schrijver.

      • Leuke reactie k.Reintje.

        Maar goed dat je geen veehouder bent geworden. Een veeboer die ik ken in de Betuwe klaagt steen en been.
        In de NO-polder kon je ook goed landbouw bedrijven met 120 ha of daaromtrent en dat geldt misschien ook voor de Flevopolder.
        Ooit had mijn broer een loonwerkersbedrijfje in Limburg en ik heb daar vele uurtje “hulp” geboden en destijds zag ik mezelf al op een “Clayson Armada” in de polders rondracen… het is er ook niet van gekomen ;-)

        Je moet je vriendin nooit teveel vertellen, dat is bekend ;-)

        We zijn het helemaal eens over de dood k.Reintje (een hele geruststelling ;-) )

        Gaan fietsen om van mooie Utrechtse vrouwen te genieten vind ik bijna decadent ;-)

        Fred heeft het gelezen dus we zijn benieuwd

  4. fredvanderwal permalink

    leuk weblog

    • Ik probeer in een lange termijn project al mijn VK-blogs hier voor belangstellenden neer te zetten. Het doorlezen van al die ouwe blogbabbels is wel leuk en van deze leek het me wel aardig om die via OBA nog eens rond te zingen en ik heb nu al meer reacties dan toen ;-)

  5. fredvanderwal permalink

    Reine
    ik voel mij zeer vereerd

Trackbacks & Pingbacks

  1. Blog In Blik » Het stokske van Jacob&Marcus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: